De avond ademt als een aangezicht (over Rainer Maria Rilke)

Rainer Maria Rilke kwam van ver. Hij begon als dichter van sentimentele versjes en werd pas na een decennium zwoegen de schepper van het marmeren en albasten oeuvre die hij nog steeds is. Het gedicht dat ik hieronder citeer is uit zijn ‘ontwikkelingsjaren’ die vallen tussen 1898-1902. Rainer was toen tussen zijn drieëntwintigste en zijn vijfentwintigste. In die jaren had hij een relatie met Lou Andreas-Salomé, de zeer getalenteerde, zeer vrijgevochten geleerde en schrijfster (en muze van zo veel schrijvers in die tijd). Lees verder

Advertenties

Mijn opa’s dienden niet in de SS

De oude man op de rommelmarkt zei dat medaille 300 kroon kostte. Ik weet niet waarom mijn begeerte er naar uitging, maar zij ging er naar uit. Het was een klein rond schijfje messing (denk ik) met de tekst ‘Für treue Dienste an der SS’, een onaanzienlijk ding, niet eens een onderscheiding, meer iets dat je kreeg als je geen onderscheiding had verdiend en toch ergens mee naar huis of in de richting van je kist moest worden gestuurd. Het sierlintje zat er nog aan. Ik stond ernaar te kijken als een konijn naar het lamplicht van een auto. ‘Mijn opa’s hebben allebei nog bij de SS gediend,’ zei ik tegen de man. Lees verder

Petitie tegen het werk van Balthus

Balthus (Balthasar Kłossowski de Rola, 1908-2001) was schilder. In zijn werk zie je vaak erg jonge meisjes, in wat vroeger bevallige poses heette. Hij was van goede afkomst. Zijn moeder heeft na de scheiding van vader Klossowkski nog een affaire gehad met Rainer Maria Rilke. Pierre Klossowski was zijn broer.

In de Verenigde Staten is nu ophef ontstaan over het schilderij ‘Thérèse Revant’ (‘Thérèse Dreaming’) dat in het Metropolitan Museum of Art in New York hangt. The Guardian bericht erover. Mia Merrill heeft een petitie online gezet die vraagt om de verwijdering van het werk uit het museum: Lees verder

Woody Allen: ouder maar niet sterker

Er is een nieuwe film uit van Woody Allen: Wonder Wheel. Elk jaar een film. Hoe doet hij dat toch? Hij moet wel heel sterk zijn. Of niet? Misschien juist niet. In dit interview met The Guardian zegt hij er zelf iets moois over. Je wordt niet ‘sterker’ van dingen die fout gaan. Je kunt eigenlijk alleen maar doorgaan met wat je doet. In Allens geval: met het schrijven en maken van films.

I don’t believe in the Nietzschean notion that what doesn’t destroy you makes you stronger. You see these soldiers come back with PTSD; they’ve been to war and seen death and experienced these existential crises one after the other. There are traumas in life that weaken us for the future. And that’s what’s happened to me. The various slings and arrows of life have not strengthened me. I think I’m weaker. I think there are things I couldn’t take now that I would have been able to take when I was younger.

Jetzt gehen wir in das Badelokal und dort ziehen Sie sich aus

Ik werd onthaald door Ludmila. Een mooie, Tsjechische naam, terugvoerend op de naam van de moeder van de heilige Václav. Helaas was deze Ludmila niet heilig. Wel wat apart. Ze was 1 meter 55 groot en woog minstens 200 kilo. Ze droeg een verpleegstersschort en Crocs. Ze had een fraaie, Tsjechische baardgroei en rook een beetje naar mijn oma.

Na de voorstelronde, dat wil zeggen: nadat ze mijn hand fijn had geknepen en mijn arm enige tijd heen en weer had gepompt, zei ze: ‘Jetzt gehen wir in das Badelokal und dort ziehen Sie sich aus.’ Ik lachte. Die Ludmila. Lees verder

Over de (niet zo) noodzakelijke jeugdliteratuur

In een opiniestuk over de tanende aandacht voor jeugd- en kinderliteratuur op de website van Trouw citeert Bas Maliepaard de jeugdboekenschrijver Sjoerd Kuyper: ‘Het belang van jeugdliteratuur ontstijgt de boekenkast. Kinderboeken kunnen, als ze met de juiste instelling geschreven zijn, met het hart van een kind en de hand van een volwassene, van kinderen mooie grote mensen maken.’ Mij rijzen bij dit argument de haren ten berge. Ik zie die volwassene op een of andere manier meteen voor me, een wat weke persoon die deels in zijn kindertijd bleef hangen en af en toe de pedagogische zotskap opzet om vervolgens, als je echt pech hebt, op de problematiek van de tijd toegesneden (onverdraaglijk modieuze) boeken te gaan schrijven.

Lees verder