Een keukentrap voor de hogere delen

De suppoost is invalide. Zijn hoofd staat scheef op zijn nek. De tanden zijn te groot voor de mond, daarom bevinden ze zich, voor zover ze nog in zijn tandvlees zitten, grotendeels in de open lucht. Goedemiddag, zegt hij, tenminste, als ik de losse woorden die hij eruit perst goed versta, is dat wat hij zegt. Graatmager is hij, het pak dat hem door het museum ter beschikking wordt gesteld hangt om hem heen. Zijn linker schouder lijkt ten hemel te wijzen, in een gebaar dat aarzelt tussen aanklacht en hulpvraag. Hij doet de deur open en laat me binnen. Ik heb bijna de neiging hem een fooi te geven, maar dat durf ik niet. Lees verder

Advertenties