Laatste nummer van de Titaan is verschenen

Alle tijdschriften waaraan ik meewerk, verdwijnen. De Titaan, de Tilburgse krant waar ik met zo veel plezier voor schreef, schaart zich nu helaas in de rij van verdwenen projecten, waaraan ik met mijn hele ziel en zaligheid heb bijgedragen. Mijn allerlaatste verhaal in De Titaan begint zo (en is een onder meer een ode op de geboorte- en sterfstad van het tijdschrift:

Het is zo gemakkelijk om lief te hebben, in Tilburg, als het zomer is.

We zitten in de woonkamer. Dicht tegen elkaar aan. Het is dertig graden en ik heb het warm. Leah leest iets voor en ik heb geen idee wát ze voorleest – zo mag het altijd blijven; een doordeweekse dag in Tilburg, zomer, voorlezen.

Straks gaan we andere dingen doen. Dat is straks. Nog weer later komt haar echtgenoot thuis en ben ik ergens anders.

Oh, Tilburg. Je bent misschien niet de mooiste stad van Nederland, maar samen met Nijmegen ben je wel de apartste. Sinds ik liefheb in Tilburg houd ik ook van Tilburg zelf, van de afwezigheid van bijna alles in Tilburg, van de grijze straten, van de sombere en in zichzelf gekeerde burgermanshuizen in het centrum. Van de winkelstraten waar het altijd waait en waar je elke keer wordt aangesproken door weer een andere mompelende gek die zijn gebit niet heeft ingedaan en die om geld vraagt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s