La luna, la bella luna

Het begon om acht uur met gerommel in de verte. Inmiddels weet ik wat dat betekent. Om kwart over acht leek het geheel over te drijven, maar daar laat ik me niet meer door in de luren leggen. Om half negen waren de eerste bliksemflitsen te zien. Geen donder nog. God stelde zijn fototoestel in. Hij gebruikt nog een analoog apparaat. De eerste regendruppels, heel dik en heel ver van elkaar af vallend, deden net alsof het niet ging regenen. Om vijf over half negen regende het: een gordijn water. Het geluid van water op een autodak. Om zeven over half negenen begon het onweer echt. Bliksemflitsen, donder, het was onmogelijk om te tellen tussen de flits en het geluid. Alles smolt samen. Ik stond op het balkon en snoof de geur op: een stad die wordt schoongewassen, een olifant van steen en beton. Om negen uur was alles voorbij. Het werd stil in het hofje. De televisietoren en de kerk hernamen hun plaats in het uitzicht. Heel even leek het volledig bewolkt te blijven. Tot de maan tevoorschijn kwam, la luna, la bella luna. Vol, of bijna vol. Ik stond op het balkon en dacht aan van alles. Aan twee meisjes in Utrecht. Aan mijn horoscoop van de volgende week. Aan het leven, waarvan de gebruiksaanwijzing soms zoek is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s