Chriet Titulaer en de lachspiegel

Het was een geweldig idee van Jelle Brandt Corstius. Hij, half-autistische zoon van een volledig autistische vader, meldde zich aan bij zijn aan asperger lijdende vrienden van De Wereld Draait Door om de enigszins in zichzelf gekeerde Chriet Titulaer, net overleden, te ‘herdenken’. Maar ja, Chriet Titualaer herdenken, hoe doe je dat? Wat herdenk je? Dat hij een groot populisator was van de wetenschap en daarom wel eens iets ‘voorspelde’? Dunnetjes. Gelukkig waren daar nog: Chriets uiterlijk en, vooral, Chriets accent.

Chriet was een Limburger en zijn accent was behoorlijk zwaar, net iets over de pijngrens. Waar het in de jaren zeventig en tachtig gewoon was om Limburgers hierom recht in hun gezicht te bespotten (Fred Oster, Jos Brink), daar is het tegenwoordig wat lastiger. Je moet er een laag ironie overheen spreiden, over je spot. Jelle Brandt Corstius deed dat door voor te lezen uit Chriets autobiografie met een Limburgs accent. Lachen. Die autobiografie was trouwens zwaar geflopt. De auteur kocht er 7000 zelf van op, om uit te delen. Een mooie illustratie van Chriets toen tanende populariteit. Had dat bij DWDD verteld. Helaas. Dan had Brandt Corstius zich in zijn onderwerp moeten verdiepen en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Een beetje voorlezen met een Limburgs accent was natuurlijk ook veel grappiger. Brandt Corstius kreeg tijdens de uitzending trouwens zelf in de gaten dat hij niet echt geestig was. Toch ging hij door. Waarschijnlijk omdat hij zich niet wilde laten kennen. (Als Chriet een ander accent had gehad, een Marokkaans bijvoorbeeld, had de spot zich niet daarop mogen richten. Dan had Brandt Corstius een taboe doorbroken. Nu greep hij alleen terug op de latente Limburgerhaat die in Hilversum rondspookt. Maar dit allemaal terzijde.)

Het ‘herdenken’ van Chriet Titulaer toonde aan dat het moeilijk is om iemand te herdenken die daar op zijn uiterlijk na betrekkelijk weinig aanleiding toe geeft – los van zijn eventuele verdiensten, al lijken die eerder op het gebied van de televisie dan van de wetenschap te liggen. Iemand ‘van de televisie’ is nu eenmaal alleen maar ‘van de televisie’. Meer zit daar niet aan vast, voor mensen die op televisie zijn. Als hij zoals Titulaer al jaren niet meer op televisie is geweest, is hij ook nog eens een spook uit het verleden, een niet-aanwezigheid, iemand die de wel op televisie aanwezigen angst inboezemt: ooit zullen ook zij zo zijn. Daar kun je, na zijn overlijden, alleen nog maar om lachen, zoals Jelle Brandt Corstius probeerde te doen. Een holle lach, waar de angst in doorklinkt.

Advertenties

3 gedachtes over “Chriet Titulaer en de lachspiegel

  1. Sylvana Simons heeft gelijk.
    Discrimineren zit de grachtelgordeldieren in het bloed.
    Woorden als apartheid is een typisch Hollands woord.
    Ik heb zelf als Limburger gewoond op de Willem de Zwijgerlaan gewoond.
    Spreek niet met dialect.Anders ben je een vlaai en hoor je er niet bij.
    Vraag dit maar aan Pierre Bokma , Stapel en wijlen Toon Hermans.
    Triest maar de waarheid.

  2. JBC deelde ooit als gastheer bij Zomergasten mee “niets te weten van het christendom”. Zonder blikken of blozen en vermoedelijk ook zonder besef hoezeer hij zichzelf daarmee diskwalificeerde. Maar zijn reisprogramma’s op tv vond ik boeiend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s