Ze zei ook hallo en liep door

Laatst stuurde een schoolvriend me een foto van een groepje leerlingen uit mijn klas. VWO 4, ergens in de vorige eeuw. Het was een onspectaculaire foto, van een groep meisjes en jongens met kleding die ik meteen herkende, alsof de broek en het overhemd weer klaar lagen op mijn stoel, naast mijn bed: ik hoefde ze alleen nog even aan te trekken en naar school te gaan om opnieuw in die tijd te zijn. Alles was er nog, het had alleen jaren opgeslagen gelegen in mijn herinnering, zonder dat het ooit was opgesprongen.

In het midden van de foto stond een blozend meisje met lang blond haar. Ze droeg een rood truitje. Ik herkende dat truitje, want dat droeg ze altijd als ze Frans had, in een lokaal recht tegenover het lokaal waarin ik geschiedenis had. Een vol jaar heb ik naar haar zitten kijken, tijdens de les, van mijn kruin tot mijn oren verliefd en niet in staat om één woord tegen haar uit te brengen. Als ik had gezoend met een meisje, fantaseerde ik na het uitgaan thuis over haar.

Het gevoel dat me als zestienjarige zo lang in de ban had, was meteen weer terug. Voor dat meisje op de foto, niet voor de vrouw die er uit is gegroeid, want ik heb geen idee hoe ze er nu uitziet en wil dat ook niet weten. Het is goed dat ze nog bestaat, op die foto, en dat ze vanaf nu onderdeel kan zijn van een parallel leven dat ik er op na hou. Ze heeft dankzij mijn schoolvriend haar definitieve bestemming in mijn (droom)leven gekregen.

Het meisje op de foto die mijn jeugdvriend stuurde, heb ik niet echt gekend. Ik heb haar alleen op afstand bewonderd. Toch is ze een onderdeel van mijn leven, via de dromen die ik aan haar heb gewijd. Net zoals de jongens in de trein fantaseerden over de uitslag van een voetbalwedstrijd, fantaseerde ik over een aanstaande relatie met haar. Dat die nooit werd gerealiseerd, is bijzaak.

Ik weet nog goed dat ik haar een keer tegenkwam op straat, tijdens het uitgaan. Het was op een zondag, in de avond. En het was zomer, want het was nog licht. Ik liep naar een discotheek en zij kwam me, alleen, tegemoet. Mijn hart begon plotseling een driekwartsmaat te kloppen.

Mijn hersens draaiden overuren. Dit was de gelegenheid om haar aan te spreken. Om de werkelijkheid naar mijn hand te zetten. Wat was ze mooi. Ze liep een beetje slungelig, maar juist dat maakte haar extra aantrekkelijk, voor mij; haar dijen waren heel zacht, dat kon je zelfs op afstand al zien.

Ze keek me aan en herkende me. Lachte ze? Volgens mij wel. Was dat een lach die me uitnodigde om met haar in gesprek te gaan, of moest ik die lach eerder interpreteren als een vorm van beleefdheid?

Ze hield haar pas in. Dat beeldde ik me echt niet in. Ze stond niet stil, dat zou te zwaar geformuleerd zijn, maar ze liep beduidend langzamer dan voordat ze me zag. Wachtte ze af wat ik zou gaan doen?

Als ik nu mijn mond open zou trekken en haar iets zou vragen, stuurde ik mijn leven, actief, een andere richting in. Weg uit mijn fantasieën over haar. In gedachten zag ik ons hand in hand door die straat lopen, richting discotheek, nagestaard door jaloerse klasgenoten – het dromen begon meteen opnieuw.
Ik stond inmiddels ook bijna stil.

Daarna gebeurde er iets waar ik heel vaak aan heb teruggedacht. Ze stond nu bijna voor me en keek me nog een keer aan. Ik keek terug, bijna door de grond zakkend van verlegenheid, en zei: ‘Hallo.’ Ze zei ook hallo en liep door. Ik ging even later de discotheek in en daarna gaat dit verhaal op zwart.

Toen ik ’s nachts in bed lag, wist ik dat ze een droombeeld zou blijven. Voor altijd. Misschien was dat wel de bedoeling van iets, van het lot, of van het leven, of van mijn leven. Ik had me, merkwaardig snel, verzoend met haar eeuwige aanwezigheid in mijn droomleven.

Ik had, maakte ik mezelf in de jaren die erna volgden wijs, de kracht gehad om haar niet in het echte leven toe te laten. Daar zou ze iemand anders zijn geworden, iemand die meer zegt dan alleen ‘Hallo’, daar zou ze de droom die ik om haar heen had gesponnen zelf hebben beïnvloed.

Advertenties

Een gedachte over “Ze zei ook hallo en liep door

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s