(Endeavour Morse) en A.E. Housman

morsethursdayGisteren keek ik naar Neverland, de negende aflevering van de serie Endeavour, waarin we te zien krijgen wat Endeavour Morse allemaal heeft meegemaakt voor hij begon aan de serie Inspector Morse die tussen 1987 en 2000 liep. Soms heb ik geen zin in Morse, of in Endeavour, maar gisteren wel – en ik werd rijkelijk beloond. Niet met spanning en sensatie, want daar is de jonge Endeavour al net zo min het type voor als de oudere Morse. Wel met mooie beelden en een fijn verhaal. 

Endeavour Morse is de jonge versie van de later voornaam-loze Morse, en dat maakt het de makers van de serie moeilijk en gemakkelijk tegelijk. Alle vooruitwijzingen moeten op zijn minst enigszins logisch zijn. In Neverland zat een erg mooie en bijna te logische vooruitwijzing: naar de allerlaatste aflevering van Inspector Morse, het in 2000 uitgezonden The Remorseful Day. De titel van die laatste aflevering is een citaat uit een gedicht van A.E. Housman, de favoriete dichter van schrijver Colin Dexter én (Endeavour) Morse. Tegen het einde van The Remorseful Day, als Morse en Lewis hun laatste echte gesprek hebben, reciteert Morse de slotstrofe van het gedicht. In Neverland doet de jonge Endeavour hetzelfde, als hij tegen het einde van de aflevering een gesprek heeft met zijn chef Fred Thursday.

In beide gevallen wordt het gedicht gekoppeld aan (naderend) onheil: Morse sterft aan het einde van The Remorseful Day, Thursday wordt aan het eind van Neverland neergeschoten (en wordt nooit meer helemaal de oude). In beide gevallen gaat het om een bijzondere band tussen een oudere detective en een jongere, bijna een vader-zoon-band, die wordt verstoord. Het citaat zegt iets over ‘important things, life and death, regret’, zoals Morse het zelf noemt (al doelt hij hier dan op Wagner, maar dat is een detail, meteen hierna begint hij de slotstrofe te reciteren).

Er zit veel meer literatuur in Endeavour. Net als in Inspector Morse. Maar dat is meer iets voor het Artistiek Bureau, om dat uit te zoeken. Hieronder alleen het gedicht en de voordrachten van Endeavour en Morse.

How clear, how lovely bright,
How beautiful to sight
  Those beams of morning play;
How heaven laughs out with glee
Where, like a bird set free,
Up from the eastern sea
  Soars the delightful day.

To-day I shall be strong,
No more shall yield to wrong,
  Shall squander life no more;
Days lost, I know not how,
I shall retrieve them now;
Now I shall keep the vow
  I never kept before.

Ensanguining the skies
How heavily it dies
  Into the west away;
Past touch and sight and sound
Not further to be found,
How hopeless under ground
  Falls the remorseful day.
Advertenties

Een gedachte over “(Endeavour Morse) en A.E. Housman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s