Love Actually en de culturele omkering

Gisteren keek ik, ik geef gewoon toe dat ik het deed, naar het programma Jinek. Eén ding zal me bijblijven, en dat is toch al heel wat. Het item over de film Love Actually, waar een (kort) vervolg op wordt gemaakt. Volgens Jinek is er niemand op deze planeet te vinden, die deze ‘best romcom ever’ niet heeft gezien. Dat is een leugen. Ik ben die ene persoon op deze planeet. Samen met Paul Witteman, zoals Matthijs van Nieuwkerk tijdens het item onthulde. Anders dan Witteman was ik op de hoogte van het bestaan van de film, maar ben nooit verder gekomen dan de Nederlandse versie: Alles is liefde. Het is geen onwil. Het kwam er gewoon nooit van.

Matthijs van Nieuwkerk kwam woorden tekort om zijn verbazing over een onwetende Paul Witteman te schetsen. Die elitaire snob had aan de presentator van DWDD in een gesprek onthuld Love Actually helemaal niet te kennen en blijkbaar was er in zijn omgeving nooit iemand geweest, ik parafraseer Van Nieuwkerk, die hem op enig moment op die omissie had gewezen. Een mooi voorbeeld van wat ik culturele omkering zou willen dopen. Niet de doorgever van een feelgood-film schaamt zich voor zijn voorkeur, de snob die de film niet kent wordt met schaamtegevoel opgezadeld.

Dit is geen vermenging van hoge en lage cultuur meer, dit is het opdringen van lage cultuur aan de paar mensen die daar, om welke reden dan ook, geen behoefte aan hebben. En het opdringen van cultuur, hoog of laag, deugt niet. Net zoals het niet koosjer is dat Van Nieuwkerk de film ‘misschien wel de beste film ooit gemaakt’ noemt, want 1) dat lijkt me sterk en 2) weet Van Nieuwkerk zo veel van de filmkunst? Het is een beetje alsof je Cornald Maas hoort zeggen dat Knielen op een bed violen misschien wel de beste roman is die ooit werd geschreven.  Wat overigens allemaal best waar kan zijn, over film en boek, maar het is vooral heel erg gratuit.

Daarom neem ik me bij dezen voor om nooit naar Love Actually te kijken. Het is vanaf gisteravond een principekwestie. Voor mij geen culturele omkering. Misschien mis ik daar iets mee, maar dat is dan jammer. Liever onwetend dan mee-buigend. Of wacht, misschien ga ik wel kijken. Maar dan moet Matthijs van Nieuwkerk eerst alle films van Luchino Visconti kijken, of in elk geval alle films van deze regisseur vanaf Il Gattopardo. Of alle films van Ingmar Bergman. Of de helft van alle films van Reiner Werner Fassbinder. Daarna valt over een bezichtiging te praten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s