VPRO Boeken, een overpeinzing

legerHet programma Boeken van de VPRO is fijn om naar te kijken. Of misschien is kijken niet het goede woord. Ondergaan, dat is al beter. Het programma Boeken van de VPRO is fijn om te ondergaan. De uitzendtijd is ook helemaal top: aan het eind van de zondagochtend, net na de Hoogmis en voor de boetepreek van Buitenhof. Afgelopen zondag waren Mieke van Zonneveld en Cees Nooteboom te gast. Fijne gasten.

Voorafgaand aan de uitzending zei Jeroen van Kan dat er voortaan met twee interviewers, om en om, zou worden gewerkt en dat het decor was veranderd. Dat laatste zou zomaar kunnen, maar ik heb eigenlijk nooit zo op het decor gelet. Er was volgens mij een kwastje verf overheen gegaan en de boekenkast stond niet meer in beeld.

Ik merkte wel dat Van Kan anders was neergezet, aan het hoofd van de tafel als het ware, ook al is de tafel nu rond, daar waar Wim Brands altijd voor de kijkers links was geposteerd (aan een niet-ronde tafel). De eerste auteur was op de plaats van Wim komen te zitten, de tweede kwam voor de kijkers rechts terecht. Je ziet de auteurs elkaar niet langer passeren, bij de wisseling van de wacht.

Een boekenprogramma op televisie is bij uitstek de vrijplaats waarbinnen je je niet hoeft te bekommeren om het decor, bedacht ik. Maar goed. Ik ben een boze blanke man van middelbare leeftijd, dus de kans dat ik ongelijk heb is vrij groot. (Als ik dat, trouwens, ben, wat is Anja Meulenbelt dan? Of Gloria Wekker? Een Bejaarde Bitch? Ik bedoel, het is wel erg gemakkelijk om altijd op blanke mannen af te geven. Zeker als ze van middelbare leeftijd zijn en het ook niet meer weten.)

Ondertussen droomde ik weg bij het verhaal van Van Zonneveld. Ze kon lang niet bij haar gevoel komen, vertelde ze. Herkenbaar. Zorgwekkend, misschien wel; of nou ja, zorgwekkend, zorgwekkend; wie heeft er eigenlijk iets met je gevoel te maken? En zo gingen mijn hersens hun eigen gang, op de golfslag van het gesprek. Ondertussen liep Cees Nooteboom zich warm in de coulissen. Alleen jammer dat hij, toen hij eenmaal was aangeschoven, zijn bovengebit was vergeten in te doen.

Toch heeft het programma zijn dienst bewezen. Ik ben in elk geval naar de bundel van Van Zonneveld benieuwd geworden. Ze kwam er niet helemaal uit, uit wat haar werk moest doen of zou kunnen betekenen, maar dat is op zich ook niet de taak van de schrijver – om dat te formuleren. Zelfs niet tijdens een televisie-interview.

Kijk de afelevering van VPRO Boeken hier terug.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s