The Straight story

the_straight_story_posterAls ik iets zou willen kunnen schrijven, is het een verhaal als dat van The Straight story. Een ‘klein’ verhaal, over een man die aan het eind van zijn leven (of in elk geval op zijn zeer oude en versleten dag) op bezoek gaat bij zijn broer die een beroerte heeft gehad. Omdat hij geen auto meer mag rijden, gaat hij op een grasmaaier, waar hij een zelfgemaakte trailer of caravan aan heeft vastgemaakt.

Natuurlijk is het onmogelijk om op een grasmaaier een dergelijke reis te maken, en toch gebeurt het. Onderweg ontmoet de hoofdpersoon Alvin Straight allemaal mensen met wie hij betekenisvolle gesprekken voert (en aan wie hij bekentenissen doet). Maar daar ‘gaat’ de film toch niet over. De film ‘gaat’ over die reis, over de afstand die Alvin aflegt, over het op reis gaan tegen beter weten in, over onderweg zijn, over een bestemming bereiken.

Niet voor niets houdt de film op als Alvin het huis van zijn broer Lyle heeft bereikt. Het gesprek tussen de broers wordt ons onthouden. We hoeven niet te weten wat ze te bespreken hebben, na een jarenlange verwijdering. Ze zijn weer bij elkaar en dat is goed. De reis is in alle opzichten ‘voltooid’ – en Lynch eindigt zoals hij begon: met beelden van een sterrenhemel.

Richard Farnsworth, de hoofdrolspeler, wist tijdens de opnames al dat hij terminaal ziek was. Botkanker. Een jaar na de opnames, in oktober 2000, knalde hij zichzelf met een revolver de eeuwigheid in. Hij kon de pijn niet meer verdragen. Dat maakt de film ‘echter’, en tegelijkertijd is het een beetje ‘Hollywood’. Toch kon ik het niet laten om er tijdens het kijken voortdurend aan te denken.

Net zoals Farnsworth zijn familie achterliet door zelfmoord te plegen, laat Straight zijn een beetje achterlijke dochter Rose achter als hij naar zijn broer reist. Hij vertrouwt erop dat ze het goed zal doen, dat ze niet in zeven sloten tegelijk zal lopen. Sterker, hij weet het zeker.

Dat hij haar loslaat is een daad van liefde, van vertrouwen. De door Sissy Spacek heel goed gespeelde Rose is door haar vader voorbereid op wat haar in de wereld te wachten staat en handelt ernaar. Ze is haar kinderen kwijtgeraakt en maakt vogelhuisjes om aan een beetje geld te komen, maar ze blijkt toch weerbaar.

En Alvin? Hoe moet het verder met Alvin en zijn broer Lyle? Dat weten we niet. Het komt waarschijnlijk allemaal op een bepaalde manier goed. Ooit. Een overbuurvrouw in Leveroy zei altijd, als een film een open einde had: ‘Toch jammer dat we nu niet weten hoe het afloopt.’ Waar het The Straight story betreft ben ik het zeker niet met haar eens.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s