Die Goede Oude Sint

Geïnspireerd op een bericht van Joubert Pignon.

Het was vijf december, ongeveer half zeven in de avond. Op de kade reed een lelijk eendje. Ik was op weg naar huis. De chauffeur van het eendje drukte op de claxon. Het kon onmogelijk voor mij zijn, dus ik negeerde het signaal. Een paar seconden later werd er nog eens getoeterd. Ik keek toch maar op. In de auto zaten een Sinterklaas en een Piet die de vlag van Finland op zijn gezicht leek te hebben geschilderd. Ik zwaaide naar de Goedheiligman. Hij zwaaide terug, met dat typische bisschopshandje.

Ik liep door, naar mijn huis. Na een paar meter hoorde ik: ‘Meneer! Hallo, meneer!’ Sinterklaas was uit het autootje gekomen. Hij stond op de kade en wenkte mij. Omdat ik geen spelbederver wilde zijn, liep ik naar hem toe en gaf hem een hand.

‘Zo, Chrétien Breukers,’ begon hij.
‘Hoe weet u mijn naam?’
‘Wat een naïeve vraag, Chrétien. Sint weet immers alles.’
Ik bloosde. ‘Neem me niet kwalijk, Sinterklaas.’
De Piet had zich inmiddels naast de bisschop opgesteld. Hij droeg de zak én een revolver.
‘Ik zie dat u tegenwoordig goed bewaakt wordt, Sinterklaas.’
‘Ja Chrétien. Dat moet wel. Het risicoprofiel werd te groot.’
‘Ik snap het.’

‘Goed Chrétien, we kunnen hier nog wel een halve dag blijven kletsen, maar daar schiet niemand wat mee op. Ik wil je iets vragen. Iets wat je voor Sinterklaas kunt doen. Ben je er klaar voor?’
‘Natuurlijk Sinterklaas.’
‘Welnu. Omdat Nederland langzamerhand afglijdt naar het niveau van de Weimar-republiek, heeft de Sint besloten om een eigen politieke partij op te richten. De naam van deze partij is ‘‘Die Goede Oude Sint’’. Het doel: Nederland weer verenigen, onder de staf van de enige leider die eeuwen álles heeft overleefd en doorstaan. Je moet weten, Chrétien, ik was er al toen de Oranjes nog eenvoudige herenboeren waren in Friesland.’
‘Nou Sinterklaas, ik weet het niet. Alwéér een nieuwe partij?’

Sinterklaas knikte naar Piet. Die schoot me, heel onverwacht, door mijn rechtervoet. Ik schreeuwde van de pijn en vloekte.
‘Dat krijg je er nou van, Chrétien, van niet luisteren. Ik had mijn vraag nog niet eens gesteld. Die vraag is: Kan ik jou als lid noteren van mijn nieuwe partij en kan ik te zijner tijd op jouw stem rekenen?’
Ik aarzelde blijkbaar iets te lang, want na een paar seconden gaf Piet een venijnige trap op mijn rechtervoet.
‘Ja!’ schreeuwde ik, toen de ergste pijn was weggetrokken.
‘Dat is mooi,’ zei Sinterklaas. ‘Dank je wel. En een fijne pakjesavond. Ik weet zeker dat je iets van mij zult krijgen.’

In de huisartsenpost zei een verpleegster dat er opvallend veel mensen met een schot in hun rechtervoet waren binnengekomen. Wat of dat toch was? Ik zei dat ik het niet wist. ‘Het was al donker, toen het gebeurde.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s