Voor mevrouw Mitterrand was de geschiedenis minder feestelijk

Vroeger, je had nog sociaal-democraten, de wereld was min of meer goed en overzichtelijk, er was een horizon om naar te verlangen, een toekomst om met blote handen te vormen, het grote verhaal was nog niet uit de geschiedenis verdwenen, of nauwelijks, vroeger dus, in de nadagen van mijn late jeugd, was François Mitterand president van Frankrijk. Tussen 1981 en 1995, om precies te zijn. Hij was een gigant, in niets vergelijkbaar met de clown Chirac, de geniepige Sarkozy en de met geen pen te beschrijven Hollande. Ik herinner me televisiebeelden, hij inspecteerde de troepen, samen met ik meen Helmuth Kohl, een kleine man, massief, indrukwekkend, met een gezag dat hij niet hoefde af te dwingen.

Ik moest gisteren aan hem denken, toen ik dit artikel las in Trouw.  Mitterand als schrijver van liefdesbrieven en een liefdesdagboek, teksten die door de gerenommeerde uitgeverij Gallimard worden gepubliceerd. Hij schreef om zijn buitenechtelijke vrouw op de hoogte te houden van zijn leven, en van zijn nooit-verflauwende liefde voor haar. De vrouw is Anne Pingeot die, om Gerard Reve te parafraseren, precies van zijn leeftijd was, maar dan 27 jaar jonger, toen ze de president in wording in 1962 ontmoette. De liefde duurde tot de dood van Mitterand in 1996 en werd in 1974 bezegeld met een dochter. Toen een journalist van Paris Match de president in 1994 confronteerde met het bestaan van die dochter, antwoordde Mitterand: ‘Et alors?’ Je hoort het Sybrand Buma niet zeggen.

De brieven van François, waarvan een voorbeeld op de website van Trouw staat, hebben iets ontwapenends. De politicus plakte er gezellig plaatjes bij, zocht (en vond) hun beider voornamen in een krant, knipte die uit en plakte die op het papier, enfin, alles ademt een liefde die iedereen zich wel kan inbeelden, maar die je na je veertigste niet meer heel vaak beleeft. Mitterand was, in alles, excessief, bruisend, een kleine dwingeland, het is heel goed voor te stellen, alleen al aan de hand van de paar snippers uit zijn correspondentie, dat hij het tot de hoogste baas van de Fransen heeft geschopt. Hij was iemand, en dat was hij mede omdat hij van iemand anders durfde te houden, zonder zich druk te maken om de consequenties die dat kon hebben. Et alors?

Natuurlijk heeft elke munt twee zijden. ‘Voor mevrouw Mitterrand was de geschiedenis minder feestelijk. Ze bleef bij haar man, maar toen die gestorven was, wilde ze niet dat de maîtresse op de begrafenis zou komen. Dat gebeurde uiteindelijk toch. Het was het enige moment waarop Mitterrands gescheiden werelden even samenkwamen.’ Hier zie je de politicus Mitterand op zijn slechtst. Vermoedelijk zou een scheiding zijn carrière meer schade toebrengen dan een levenslange affaire, die in de Franse pers van die tijd bovendien meestal werd verzwegen of weggemoffeld. Hij moest twee werelden bouwen om zijn werk in de ‘echte’ wereld niet in gevaar te brengen.

François en Anne waren Abélard en Héloïse. Maar Abélard werd in hun variant op dit verhaal niet gecastreerd. Hij kreeg prostaatkanker, een kwaal waaraan hij in 1996 overleed. De geliefden trokken zich nadat hun kind was geboren niet terug in een klooster, ze bekleedden allebei een hoge functie (Pingeot werkte bij het Musée d’Orsay). Alleen de tragiek was ongeveer hetzelfde, zoals altijd.

Ik vond een foto van de twee. Zij in het zwart, hij in onbestemde mannenkleuren. Ze houdt hem vast. Volgens mij lopen ze door een stad (Parijs?). Het is een mooi stel, vind ik. Zij echt een Française, een helaas enigszins uitstervend soort vrouw, hij een heer die in elk land zonder zich te hoeven vermommen voor heer door kan gaan. Ik denk dat ze op weg zijn naar een concert, of een receptie, of een bijeenkomst van museumdirecteuren. Daarna gaan ze souperen, in een restaurant waar je niet lastig gevallen wordt. Diep in de nacht lopen ze via dezelfde route weer naar haar appartement. Door hetzelfde park waarin de fotograaf van, alweer, Paris Match ze heeft betrapt, al is betrappen een veel te smoezelig woord als je die twee hier ziet.

anne-pingeot-la-deuxieme-femme-de-mitterrand

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s