Lezen (96): Het belangrijkste boek

ambrosiusbensonIedereen die wel eens een boek leest kent het genoegen van het lezen, de stille triomf als je weer eens een bijzonder boek hebt ontdekt, het een-eekhoorn-sleept-een-eikel-naar-zijn-geheime-bergplaats-gevoel dat je kan overvallen als je, eindelijk, waar wás die auteur al die jaren, een mooie roman van [iemand] hebt gekocht en mee naar huis neemt, gauw, je kunt bijna niet wachten om te lezen.

De CPNB heeft dit verlangen nu ‘vertaald’ naar een lijst met de meest belangrijke boeken van Nederland. Die lijst is via een internetverkiezing tot stand gekomen en hier te bekijken. Met de genoegens van het lezen heeft het allemaal wel, en tegelijkertijd niet, te maken. Er staan titels op die duidelijk door hardcore lezers zijn aangebracht en tegelijkertijd wemelt het van de tijdelijke bestsellers, die in een verkiezing van volgend jaar alweer vergeten zouden zijn.

De Bijbel is het belangrijkste boek aller tijden. Nu is de Bijbel geen boek, maar een verzameling boeken van verschillende auteurs, maar we gaan hier niet (daarover) zeuren. Op nummer twee staat Het achterhuis, een boek dat alleen maar een wereldsucces kon worden omdat een organisatie die zich deels beriep op diezelfde Bijbel de schrijfster ervan vervolgde en vermoordde.

Op nummer drie: In de ban van de ring, net als de Bijbel een soort sprookjesboek, maar dan geschreven door één auteur. Je hebt echte fans van dit boek, gelovigen zou je bijna kunnen zeggen, mensen die leven naar het Boek der Boeken. Nummer vier, Kruistocht in spijkerbroek, is een roman die gaat over wat er gebeuren kan als je de Bijbel iets te letterlijk neemt. Op nummer vijf staat de Koran, een variant op de Bijbel die in Saoedi-Arabië is geschreven.

De CPNB legt het allemaal even uit: ‘De Verkiezing is onderdeel van 2016 Jaar van het Boek. Dit is een initiatief van Bijzondere Collecties van de UvA, de Koninklijke Bibliotheek, de Leescoalitie, het Letterkundig Museum, Stichting CPNB, Stichting Lezen en Stichting Lezen & Schrijven. Deze organisaties hebben de handen in één geslagen om een jaar lang het boek in al zijn verschijningsvormen te vieren.’

Zeven organisaties en ze kunnen niet op een origineel idee komen. Een internetverkiezing, dat is alles. Haar naam was Sarah en Paaz zijn op die manier ‘belangrijke boeken’ geworden, geen bestsellers die het een paar jaar leuk doen, nee, tempels van wijsheid en beschaving, boeken die wij als mede-lezers de komende tijd tot ons moeten gaan nemen, omdat ze belangrijk zijn.

Natuurlijk is mijn verontwaardiging ook, of vooral, gratis (en een spelletje, om dit stukje op gang te houden). Ik heb niet meegedaan aan de internetverkiezing en ik heb in wezen niets tegen de leesbevordering, waar de CPNB en aanverwante organisaties aan doen. Wat ik hier zeg heeft daarnaast een snobistische kant: ik wil degene zijn die leest, ik wil niet dat heel Nederland zich op mijn speelterrein begeeft. En toch deugt er iets niet, aan dit soort populistische verkiezingen. Met het geld wat ze kosten was echt iets leukers te organiseren geweest.

Gisteren zat ik in de trein op weg naar huis. Schuin tegenover me zat een man te lezen. Ter hoogte van Breukelen zakte het boek waarin hij bezig was (ik kon de titel helaas niet zien) naar beneden. Hij viel langzaam in slaap, maar hield het boek tot Utrecht, waar hij er net als ik uit moest, goed vast, met twee handen. Hij kon er elk moment opnieuw in beginnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s