Louis CK droeg een pak

Eigenlijk houd ik niet van humor die grappig bedoeld is. Dat merkte ik gisteren toen ik naar Louis CK luisterde en keek in de Ziggo Dome, een zaal die als een crematoriumhal is gebouwd, maar dan minstens duizend keer zo groot. Louis was best grappig en zijn show zat goed in elkaar. Iedereen moest lachen. Ik ook. En toch was ik bijna alles, toen ik eenmaal buiten stond, onmiddellijk weer vergeten. Ik zou nu niet een opmerking kunnen reproduceren. Grappen navertellen is sowieso verboden, vind ik. Mijn broer vertelt graag grappen, ook al begin ik al ‘nee nee nee’ te roepen als hij iets zegt als ‘Wist jij dat Mark Rutte graag ijsjes eet?’

Als je een komiek hoort kankeren op allerlei vormen van burgerlijkheid, zoals Louis CK gisteren deed, en je moet er om lachen, dan lach je in wezen om jezelf (want wie is er niet burgerlijk?) én je lacht omdat je weet dat die komiek zelf ook burgerlijk is. Er is maar een verschil tussen de komiek en het publiek: hij wordt ervoor betaald en jij moest betalen. Het lachen is een spel, en dat spel heeft geen echte inzet. De situatie zoals die is moet tegen elke prijs in stand worden gehouden. De lach om allerlei vormen van burgerlijkheid is bevestigend, niet verontrustend. Als humor echt verontrustend wordt, hoeft er meestal niemand meer om te lachen. Iemand die verontrustende humor in zijn programma stopt, hoeft niet in de Ziggo Dome op te treden.

Louis CK droeg gisteren een pak. Ik stel dat op prijs, een artiest die zich weet te kleden. En toch klopte er iets niet aan dat pak. Dat pak omhulde een komiek die gewoon wil doen, de gewone jongen wil zijn, maar die deze gewone jongen al lang niet meer is. Hij is een komiek die inmiddels best in een pak kan verschijnen, maar zijn humor probeert nog te hengelen naar de goedkeuring van de Louis CK die alleen onder de meest ernstige bedreigingen een pak zou dragen (en die misschien wel ‘leuker’ was dan deze Louis CK). De komiek Louis CK gedraagt zich niet naar zijn pak. Misschien is de humor die bij dat pak hoort nog wel te hoog gegrepen voor Louis CK. Het is een onecht pak, een pak dat zijn status eerder maskeert dan bevestigt.

Tijdens de voorstelling zat ik zo hoog, dat ik soms op de grote beeldschermen moest kijken om de komiek goed te kunnen zien. Als ik naar hem keek, zag ik een man in de verte, een man met een pak aan inderdaad, die heen en weer liep over een levensgroot podium. Op het scherm werd Louis CK echt, werd hij de persoon die ik van televisie en YouTube ken. Naast mij zaten twee vrouwen die zo hard om hem moesten lachen, dat ze ervan gierden. ‘Ha ha ha ha hi ho hii hiii hiiiii’. Ik vroeg me af of een vrouw ooit zo hard om mij moet gieren, als ik een grap vertel. Het is me tot nu toe niet gebeurd. Ik voelde zowaar een groene flits door me heentrekken. Lieve vrouwen, ik ben ook leuk. Als ik mijn best doe.

p.s. Ik dank Peter Abelsen dat hij me meenam, omdat zijn gezelschap niet kon. Ik had deze kans om Louis CK in het echt te zien niet willen missen, al komt alles wat ik hierboven schreef misschien een beetje ondankbaar over.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s