net uit het gips

reddend zwemmen

delvaux, stationforestiereChrétien Breukers zat een week in Oostende en ik kwam een paar dagen langs. Op een regenachtige ochtend vertrokken we met de kusttram naar Sint-Idesbald, onderdeel van de vrijwel aan elkaar gegroeide rij kustdorpen daar. Kleine villa’s, dorpskernen, maar toch vooral veel flats met kleine appartementen en kleine balkons – kleinere versies van de flats uit de jaren zestig en zeventig die langs de promenade van Oostende staan – en die daar in de loop der jaren toch een heel eigen soort schoonheid hebben verworven, omdat het patina van de tijd de lelijkheid van een mild melancholisch laagje heeft voorzien. (Ah, het patina van de tijd! Als dat toch eens in tubes werd verkocht, dan smeerden we er de hele wereld mee vol. Maar nee, we moeten rustig wachten tot de tijd het zelf aanbrengt.)

Die gepatineerde lelijkheid werkt toch beter in Oostende dan in kleinere gemeenschappen; daar is die…

View original post 712 woorden meer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s