Interessante tijden

13530327_10210005889290214_1491270849_nTerwijl elke patriot of nationalist op dit moment voor fascist wordt uitgescholden door verlichte EU-gelovigen, strijden nationale voetbalelftallen in Frankrijk om de Europese titel. Het is een van die onoplosbare paradoxen die het leven, hoewel ingewikkeld, interessant maken. ‘Ik wens u interessante tijden toe,’ zo luidt de Chinese verwensing, in al haar ondoorgrondelijke subitiliteit. Dat Engeland werd uitgeschakeld door IJsland is in dit verband een vorm van poetic justice. Als Groot-Brittannië onafhankelijk weet te blijven en de rug recht houdt, kan het over een jaar of tien net zo welvarend zijn als IJsland, het vredigste land op aarde.

Een zijstraat van de Tongerseweg in Wolder (bij Maastricht) heet de Diependaalweg en ligt aan de ene kant in Nederland en aan de andere kant in België. Midden op die weg staat een grenspaal, waarop het jaartal ‘1843’ is te lezen. Dat verwijst naar het op 8 augustus 1843 ondertekende verdrag van Maastricht, waarin de grenzen tussen het sinds 1830 onafhankelijke België en Nederland definitief werden vastgelegd. Een zwarte dag voor Limburg, want vanaf dat moment was de annexatie door Nederland een feit. Toch zijn de Zuid-Limburgers, ondanks het soms opstekende gemopper, Nederlanders geworden, dat wil zeggen: Limburgers die bij Nederland horen en worden geregeerd door de Hollanders in Den Haag.

Als je de Diependaalweg links laat liggen en even verder loopt, België in, ben je plotseling in Riemst en niet langer in Wolder. De huizenrij aan de Tongerseweg wordt weliswaar niet onderbroken, maar alles is anders als je één stap over de grens zet. De huizen zijn Belgisch, de winkels zijn Belgisch, de stroom wordt via hoogspanningspalen rondgebracht en niet ondergronds, en er hangen overal Belgische vlaggen want het Belgische elftal moest de dag dat ik er was spelen tegen Hongarije.

In Wolder zelf heeft de eigenaar van Café de Pepel een publiciteitsstunt bedacht. Hij verlegde de grens van België tot achter zijn café en daarom ligt dat voor de duur van het EK op Belgisch grondgebied. Het geeft zijn gasten de gelegenheid om voor ‘de rode duivels’ te supporteren. ‘Als het meevalt, kunnen we ook na het EK bij België blijven.’ De liefde van de Zuid-Limburger voor zijn Vlaamse buren is groot, zeker als hij er de bierpomp bij kan openzetten. Andersom ligt dat, volgens mij, toch anders.

Ik passeerde in Riemst een stuk wei waarin zes koeien stonden te grazen. De boer kwam naar me toe en vroeg of ik een Hollander was. Ik antwoordde hem dat ik weliswaar een Nederlands paspoort bezit, maar dat ik in Limburg ben geboren en daarom eigenlijk niet echt een Hollander kan worden genoemd; liever noem ik me Limburger, dan Hollander. Helaas trok hij zich van mijn antwoord niets aan en begon een lang verhaal over een domme Hollandse boer van 300 meter verderop, die ooit iets fout had gedaan. Maar ja, wat wil je, een Hollander.

Hoe groot de liefde van de Limburgers ook is voor de Vlamingen, een meter over de grens worden ze al Hollander genoemd. Het is allemaal de schuld van dat verdrag uit 1843. Een verdrag dat nooit gesloten had mogen worden en waar, als er in 1843 al referenda hadden bestaan, de bevolking van de streek massaal tegen had gestemd. Helaas waren er toen geen referenda. En er was ook nog geen democratie, je weet wel, die democratie in naam waarvan we nu moeten zwijgen als we in de zak worden genaaid. Want mopperende burgers zijn lastiger in de zak te naaien dan niet-mopperende burgers en dat moeten we niet willen, met zijn allen. En over een jaar of 173 merk je van de oude grenzen helemaal niets meer, misschien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s