Lezen (80): Louis Couperus

Op de Haagse boekenmarkt kocht ik afgelopen donderdag het verzamelde werk van Louis Couperus. Niet de volledige werken, die tussen 1987 en 1996 verschenen, maar de ‘omstreden’ twaalfdelige editie die Van Oorschot in de jaren vijftig uitbracht. Ik vermoed dat het om de herdruk uit 1975 gaat. Dat zal ik woensdag weten, dan arriveert het pakket dat de antiquaar dinsdag zal verzenden. Ik kon die twaalf banden niet meenemen, ik had andere verplichtingen in de Hofstad: Rutger vierde zijn verjaardag van vier dagen eerder. 

(Mensen die ‘Hofstad’ schrijven om twee keer ‘Den Haag’ te vermijden zijn vreselijk.)

Niet lang geleden maakten Leah en ik het plan om alle vroege romans van Couperus aan elkaar voor te lezen. Nu Leah zich aan mijn leven heeft onttrokken, staat dat plan op losse schroeven. Toch is dat geen excuus om die boeken dan maar niet te kopen. Ik hou me, van mijn kant, aan de belofte, ook als die onuitvoerbaar zal blijken te zijn. Desnoods lees ik alle twaalf delen in mijn eentje. Desnoods hardop. Ik ben benieuwd of Eline Vere en Noodlot (boeken waarmee ik als achttienjarige dweepte) herlezing én hardop voorlezen kunnen doorstaan. Ik vermoed van wel.

Net als Haarlem beschouw ik Den Haag als een stad die niet echt bestaat. Pas als de trein Zoetermeer passeert, worden alle gebouwen en straten gebouwd en aangelegd, worden de figuranten opgetrommeld en de voertuigen uit de garage gehaald; en als ik ’s avonds in de trein stap wordt alles afgebroken, opgevouwen en opgeborgen. Voor de volgende keer.

Je komt er altijd beroemde mensen tegen. Die worden ingehuurd om je het idee te geven dat het allemaal heus wel echt is wat je er ziet. Wim de Bie, de voormalige minister Ben Bot, iemand die ik niet herkende maar die vroeger in allerlei films speelde… het zijn wel allemaal oude beroemdheden, die je er ziet.

En Rutger dan? Die bestaat echt, maar woont in een huisje in een groot en donker woud in de buurt van Winterswijk, dat hij een paar keer per jaar kreunend van weerzin verlaat om mij de illusie te geven dat ik én een vriend heb én, vooral, een vriend in Den Haag.

Ondertussen heb ik nog twee dagen voorpret voor de boeg.

Advertenties

Een gedachte over “Lezen (80): Louis Couperus

  1. Tip: Veel werk van Couperus is legaal als e-book te downloaden bij Gutenberg.org.Eline Vere, De stille kracht, Noodlot, en wat al niet meer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s