Zwemles (4)

Het formuleren van een poëtica, dat de jonge dichter M… nu aan het doen is (op zijn weblog), komt op mij altijd zo triestig over. Het is een kruising tussen een sisyfusarbeid en een tantaluskwelling. Bovendien: wie op zijn 23e een uitgesproken poëtica heeft, zou op zijn dertigste al een ouwe lul kunnen zijn.

In het zwembad. Vandaag weinig mensen, relatief rustig. Gek genoeg staat de muziek harder. The Cure. Vreemde muziek in deze oprecht-volkse omgeving. ‘Why can’t I be you.’ Wat articuleert Smith toch mooi-duidelijk.Nee, dat was te vroeg gejuicht. Het café loopt toch vol. Ik zat hier al iets eerder, want mijn andere dochter (M) is mee en die begeleidde T naar de kleedkamer. Nu is de les van kwart over twee op streek en het café gevuld met de usual suspects.

M… zit tegenover me, ook met een schrift, en met een boek: Eva & Adam, school, vriendinnen en verliefdheid. Waar zou het over gaan? Ik lees Harry Potter en de steen der wijzen.

Tegenover ons een moeder en haar heel jonge zoon, die allebei erg hard praten. Ik schrijf iets in mijn schrift en schuif dat naar M.

C: Schreeuwende kindjes moeten weg uit dit café.
M: Klopt, en hun moeders mogen ook mee.
C: Die moeder laat dat jongetje op zijn blote voeten lopen.
M: Ja, gadver, wat maken ze een lawaai hè?
C: Echt ongelooflijk. Het zou verboden moeten worden.
M: Ja, dan staat er een bordje: Verboden voor schreeuwende mensen.
C: Aaah!
M: Grr… kill kill. Oh nee. Samen spelen, Sesamstraat.
C: De moeder heeft niet één keer gezegd: ‘Wees eens stil.’
M: Nee, en dat gaat ze niet doen ook. Zucht. 😉

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s