Lezen (41)

Een van de mooiste romans die ik ken heet Thunder road. Hij speelt zich af in het midden van de V.S. en de hoofdpersonen zijn een meisje en een jongen. Zij heet Mary, hij blijft naamloos. Er gebeurt niet veel, in de roman. Het geheel is een broeierige cocktail van avond-stemmingen en laat-puberaal onbehagen.

De jongen wil Mary overhalen om met hem te vertrekken, weg uit het klotestadje waar ze wonen. We blijven de hele roman door op de porch van Mary’s ouderlijk huis, de omgeving blijft onbekend – maar we kunnen die plaats uittekenen. Een stadje zoals er zoveel stadjes zijn, in de V.S. en overal ter wereld. Burgerlijke, saaie stadjes. Eigenlijk: charmante stadjes. Maar als je jong bent wil je wat anders. (Als je oud bent ook, alleen telt dat dan niet meer.)

Tegen het eind van de roman roept de jongen een beeld op van alle ex-vriendjes die om Mary heen draaiden. Hij doet dat in een taal die het midden houdt tussen proza en poëzie:

There were ghosts in the eyes of all the boys you sent away… They haunt this dusty beach road in the skeleton frames of burned-out Chevrolets… They scream your name at night in the street. Your graduation gown lies in rags at their feet… And in the lonely cool before dawn… You hear their engines rolling on. But when you get to the porch, they’re gone on the wind…

Hij vraagt haar, nog één keer, om in te stappen en met hem mee te gaan. Hij loopt naar zijn auto, of nee, hij zit al in zijn auto en wenkt haar. Ze twijfelt.

Het is een roman over verlangen, over liefde én over ambitie. Niet de blinde ambitie die leidt tot een vaste betrekking met een veilige kans op flinke bonussen, nee, de ambitie om je los te scheuren uit een beklemmende omgeving en zélf iets te worden. Het is een roman over gewone mensen.

Natuurlijk heeft de roman een open einde. We zien de jongen, het meisje, de veranda en de auto. Daar staan ze. De jongen heeft in de roman het laatste woord: ‘So Mary, climb in… It’s a town full of losers, I’m pulling out of here to win.’

En natuurlijk is Thunder road geen roman, maar een lied van Bruce Springsteen, een lied waar je een hele roman omheen kunt denken in 4:52.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s