Ongelovig katholiek (1)

Op mijn Facebookpagina, dat digitale doopregister, vermeld ik bij levens- overtuiging: ‘ongelovig katholiek’. Wat mij betreft vat dit de zaak tamelijk goed samen, maar toch word ik nog regelmatig geconfronteerd met allerlei misverstanden.

Er zijn bijvoorbeeld vrij veel mensen die denken dat ik dus een cultuurkatholiek ben. Een cultuurkatholiek? Ja.

Zo iemand die met tranen in de ogen in de nachtmis zit, en verder het hele jaar niet. Zo iemand die een kaarsje ontsteekt bij een of andere plaatselijke Maria en dan niet precies weet wel gebed te zeggen, waardoor er een suizende leegte in zijn hoofd ontstaat, een leegte die sommige mensen met het woord ‘spiritueel’ bekleden. Zo iemand die wel in ‘iets’ gelooft, maar niet in ‘de kerk’.

Helaas moet ik mij daar fel van afwenden, van dat begrip cultuurkatholiek. Zo ik iets ben, dan ben ik eerder katholiek dan cultuurkatholiek.

Het grote probleem waarvoor ik mij gesteld zie: ik geloof niet in God. Jaren heb ik het geprobeerd, gelovig zijn of gelovig worden, maar het is een vorm van overgave waar ik geen talent voor heb, of nee, ik ben er fysiek niet toe in staat. Kon ik dergelijke kwesties toch afdoen als ‘een detail’, zoals Rinus Michels ooit deed bij een evidente buitenspel-doelpunt van het Nederlands elftal. Maar helaas.

Hoewel ik niet geloof in God, ben ik in wezen een katholiek, misschien wel katholieker dan de gemiddelde katholieke gelovige. Wat hem van mij onderscheidt, en mij op voorsprong zet: het verlangen naar geloof. Dat is bij de gemiddelde katholieke gelovige al vervuld, waarna het op zijn best via liefde tot gewoonte is geworden.

Ondertussen zit ik nooit in de mis, steek ik af en toe bij een plaatselijke Maria een kaarsje op, waarna een suizende leegte bezit van mij neemt. En ben ik, als de cultuurkatholiek die ik niet ben, want ik ben een ongelovige katholiek, gek op alles wat de Moederkerk aan poppenkast en heisa in het leven heeft geroepen, van mooie gewaden en prachtige kerkgebouwen tot tranentrekkende kitsch en priesters die zo saai preken dat je tijdens de mis bijna in slaap valt.

Ik ben een ware ongelovige katholiek. Maar geen cultuurkatholiek.

Advertenties

2 gedachtes over “Ongelovig katholiek (1)

  1. Michael Deak
    Ik herken je. Je nestgeur raak je nooit meer kwijt, dat weet ik, ongelovige katholiek, maar al te goed. Treur niet: kind Gods en erfgenaam des hemels ben je en blijf je.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s