Lezen (28)

Laatst las ik de biografie De man met de drietand die Jan van der Vegt schreef over Jan Elburg. Ik had me, voor ik begon te lezen, voorgenomen er een interessant stukje over te schrijven, zélfs als de onvolprezen Van der Vegt toch weer in zijn heel soms wat hinderlijke Polygoon-toontje zou vervallen.

Nu ik het boek een week of drie uit heb, is dat voornemen verdampt. Sterker nog: het lukt me niet om zelfs maar het begin van een idee of zelfs maar een eerste zin te formuleren. De biografie lijkt te zijn verneveld in mijn hoofd, en het beeld dat ik van Elburg heb, is te contourloos en te vaag. Of eerlijk gezegd: ik heb geen beeld van hem.

Is Elburg dan geen interessant dichter? Zeker. Hij heeft zelfs heel sterke verzen én bundels gemaakt. Maar op een paar klassiekers na, zijn ook de gedichten van Elburg, door dezelfde Van der Vegt gebloemleesd onder de titel Ik zie scherper door de taal, de afgelopen weken niet in staat gebleken de snaren van mijn gemoedsleven blijvend aan het trillen te krijgen.

Het zit er gewoon niet in, tussen Elburg en mij, en tussen de biografie en mij eveneens niet.

Soms heb je dat. Een schrijver kan nog zo getalenteerd zijn, of interessant, of de moeite van het lezen waard; mensen kunnen je honderd keer aan je kop zeuren over titel X van Die-en-Die: is er geen ‘klik’ tussen auteur en lezer, dan gaat het feest niet door.

Jan Wolkers, Hella Haasse, Rudy Kousbroek, H.C. ten Berge, Elisabeth Eybers, Ezra Pound, James Joyce, Mary McCarthy – en nu dus Jan Elburg. Je hoort veel goeds over die mensen, maar hun werk is mij over het algemeen helaas niet zeer lief.

Ik las de afgelopen jaren met groot plezier een of meer werken van Boudewijn van Houten, Theo Kars, Aleidis Dierick, Arthur Schopenhauer en Jacques Gans. Oh ja, en een hele reeks romans van Simenon en twee sterke thrillers van Patricia Highsmith.

Dus ik wil maar zeggen: ik ben niet helemaal van de straat, al heb ik wellicht wel een smaak die niet helemaal past in de literair-correcte wereld, – een wereld waar ik ondanks alles met een grote, gefnuikte liefde van houd.

(Het gekke is dat ik twee van zijn gedichten dan weer echt geweldig vind. Maar ja. De rest ben ik dus vergeten.)

Advertenties

Een gedachte over “Lezen (28)

  1. Graag gelezen. Zij het dat het deels om andere namen gaat, heb ik op soortgelijke “gronden” afkeer van of voorliefde voor bepaalde auteurs. Er bestaat een soort “mainstream” chic, waarin die afkeer of voorkeur min of meer is vastgelegd – en wee je gebeente als je daarvan afwijkt – hetgeen voor een groot deel betekent dat de belijders van die mainstream ofwel niet echt lezen ofwel niet nadenken over wat ze lezen (of wat ze daarover beweren). De gelederen blijven nog grotendeels gesloten. Er zijn prettige uitzonderingen, soms, dat wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s