Lezen (24)

Mijn eerste boek! Vanochtend lag het op mijn nachtkastje, ingepakt in blauw papier, met een sticker van de boekhandel erop: Willems, Weert. Ik ben vandaag jarig. Ik lag in bed en keek naar mijn eerste, echte, zelf gekregen leesboek. Ik wist gewoon dat ik daar gelukkig lag te zijn. Na een half uur kon ik mijn nieuwsgierigheid niet langer de baas. Ik maakte het papier voorzichtig los en haalde het boek tevoorschijn. Het was een echt boek, een echt leesboek, geen plaatjesboek of voorleesboek, het was mijn boek en ik vond het een prachtig boek. De titel ben ik vergeten. Even later kreeg ik ontbijt op bed en morste ik koffie op mijn nieuwe boek.

Ik kon niet lezen, maar wilde het wel graag leren. Mijn moeder werd bijna niet goed van mijn gezeur daarover dat ze me uiteindelijk les ging geven. Haar pedagogische kwaliteiten kan ik achteraf niet zo goed beoordelen, maar lezen heeft ze me niet helemaal geleerd. Ik kreeg officiële brieven en de letters die erin stonden mocht ik van haar natekenen. Iedere voor mij nieuwe letter voorzag ze van een korte uitleg. Na een paar maanden kon ik een paar woorden natekenen, zonder precies te begrijpen wat ze betekenden. Ik was een analfabeet die zijn eigen naam en een paar andere woorden kon schrijven. Daar was ik trots op.

Als ik lees, ben ik ben de eerste mens die leest. Ik heb geen voorgeschiedenis. Ik lees omdat ik dat wil. Toen ik nog niet kon lezen, had ik maar één wens: te leren lezen. De wens om te leren lezen ging vooraf aan die om te leren schrijven. Vanaf het moment dat ik kon lezen, las ik als een bezetene. Het ene boek na het andere en dat ging maar door. Ik moest iets lezen, het deed er niet toe wat, desnoods een krant, of een reclamefolder.

Lezen was, zeker toen ik nog maar net kon lezen, letterlijk gelijk aan zelfverlies. Ik begon een boek te lezen en na een paar bladzijden was ik helemaal van de wereld, als in een roes, opgenomen in de wereld van woorden, zakte ik weg in die woorden, ik las me het verhaal in, de wereld draaide niet meer, de klok stond stil. Het verhaal speelde zich voor mijn ogen af, ik had mezelf bij de personages gevoegd; maar nooit ben ik lezend in slaap gevallen. Tijdens het lezen was ik niet aanspreekbaar, ik hoorde of zag helemaal niets van wat om me heen gebeurde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s