Foutje, bedankt

– I.M. Rijk de Gooyer –

Vanavond ga ik klimmen naar de toren van de Dom.
Mijn voeten zijn niet moe. Dat is voorgoed voorbij.
Dáár is de Singel waar ik ben geboren. Dáár de kroeg
Waar ik bij leven kwam. Ik kijk richting het westen,

Richting Amsterdam. Een lange blik die de twee steden
Als een as verbindt. Ik speelde foute Duitsers, patsers
Sacherijnig volk en opa’s, op den duur. Maar deze rol
lijkt zwaarder: minder tekst en zeker geen publiek.
Vanavond loop ik net boven de trappen weer omlaag

En maak een rondje door het wijk. Daar zijn ze ook:
De mensen die ik heb gekend. De buurtkomiek. De kapper
Die je haar zo netjes in een scheiding leggen kon.
Het is hier stil en niemand zegt gedag. Ik trap een kiezel

Voor me uit. Straks komen Anton Geesink en Berkien
Me halen in een auto van de zaak. Dan gaan we weg.
Op stap. Met veel: met Johnny, Maarten en de Olieman.

Het leven zonder uit de taxi weggemieterd kalf
Is erger nog dan zinloos: het is half…

© Chrétien Breukers

Advertenties

Een gedachte over “Foutje, bedankt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s